αληθινό...

Δευτέρα, 15 Νοεμβρίου 2010
ότι με τις γραμμές του 
την καταχνιά εχάραξε κατάστηθα

κι ότι του ποιητή 
μ' ευλάβεια 
ετίμησε τα λόγια
και γενναιόδωρα εσβήστη

(φωτο: ανάμεσα Δημητσάνα και Στεμνίτσα)
(μουσική: Οι δρόμοι - Χ. Αλεξίου, Δ. Παπαδημητρίου)

12 είδαν.. άκουσαν.. είπαν:

epikuros είπε...

Όνειρο!
Μαγεία!!
Ευχαριστώ πολύ!!!

θανασης κρουσταλης είπε...

ευλαβικη προσεγγιση στο κενο της χαρμολυπης μας.

νιωθω τυχερος που το διαβασα

τις καλησπερες μου

Ρεγγίνα είπε...

Εμπνευσμένο..

ΚΑΛΥΨΩ είπε...

Τι υπεροχη αναρτηση Τρελο μου..
αναμεικτα τα συναισθηματα που μου γεμισε..

"μια ζωη παραμυθι το ονειρο..πληγη που σπαει στην μεση"

φιλι γλυκο!!!!

μια φορα κι εναν τρελο... είπε...

epikure
εγώ σ'ευχαριστώ μέσα απ' την καρδιά μου

μια φορα κι εναν τρελο... είπε...

θανάση
...'οπως το 'πες χαρμολύπη

γελαστή καλημέρα στέλνω!

μια φορα κι εναν τρελο... είπε...

Ρεγγίνα
σ' ευχαριτώ
όμορφη μέρα φωτεινή σου εύχομαι

μια φορα κι εναν τρελο... είπε...

ΚΑΛΥΨΩ
ίσως η δυνατότερη χαραματιά να είναι ετούτο το σβήσιμο
ποιος ξέρει;
(τρελοί άλλωστε είμαστε ότι θέμε λέμε... σωστά;)

φιλί μεγάλο και καλημέρα!

ΙΛΥΣ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ είπε...

ανάσα ζωής..
το φως...
να εισχωρει μέσα απο την καταχνιά!!!
Φιλί καλό μου για τα ταξίδια του νου και της ψυχής!!!!!!!!!!!

μια φορα κι εναν τρελο... είπε...

ΙΛΥΣ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ
να' σαι καλά Πέλλα μου
φως κοφτερό σου εύχομαι!

roadartist είπε...

poso mou exoun leiphoun i stemnitsa k dimitsana!..

μια φορα κι εναν τρελο... είπε...

Roadartist
και κάτσε να πέσουν τα πρώτα χιόνια...
περιμένω πως και πως :-)

Δημοσίευση σχολίου