αναδακρυώνοντας

Τρίτη, 12 Ιουνίου 2012



σε μια γωνιά στο βλεφάρο
θρύψαλλα κοφτερά, κρυστάλλινα
στάλες που αμίαντες σταθήκανε 
στης δημοσιάς τη σκόνη

σε τούτες μόνο μπορετό καιρούς να στρογγυλέψουν

(μουσική:  Μάνος Χατζιδάκης - The death of blue)


9 είδαν.. άκουσαν.. είπαν:

paulino είπε...

Estupendas gotas de agua ,un saludo

ξωτικό είπε...

και....αναρριγώντας (;)

φιλί εκ ψυχής

ξωτικό είπε...

Έκανα επιτέλους μια βόλτα στα προηγούμενα που είχα χάσει.
Κράτησα μια φράση σου : "μ' άλλα λόγια την Ομορφιά αν δεν την έχεις δεν πρόκειται ποτέ να την αναγνωρίσεις στην όποια εικόνα"......
ααχ
φιλί

η Γοργονα mare mare είπε...

Τι υπέροχο!!
Χαθήκαμε στον ωκεανό, στον άνεμο, στο σύμπαν.Ελπίζω να είστε καλά!!!
Μου λείπετε!!
Φιλάκια

ΕΥΡΥΤΑΝΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣ είπε...

Άλλη μία εξαιρετική αναφορά.
Να είσαι πάντα καλά.

μιά φορά κι ἕναν τρελλό... είπε...

paulino
un saludo de mi lado tambien, y gracias por visitar

buenas noches :)

μιά φορά κι ἕναν τρελλό... είπε...

ξωτικούλι

κι από μένα ένα ολοστρόγγυλο, εκ ψυχής φιλί!!!

όσο για την Ομορφιά... έτσι είναι.
γιατί πως αλλοιώς θα μπορούσε;
άλλωστε κάτι ξέρεις εσύ :))

όμορφη νύχτα ας σου ευχηθώ!!

μιά φορά κι ἕναν τρελλό... είπε...

Γοργόνα mare mare

αχ βρε Μαράκι πόσο δίκιο έχεις! Χαθήκαμε...
Κι όμως ακόμα εδώ είμαστε.
Κι εμένα μου έχετε λείψει κι εύχομαι να 'ναι κοντά η στιγμή που θα τα πούμε πάλι από κοντά.

Να είστε καλά και να δώσεις ένα φιλί στον Φώτη

μιά φορά κι ἕναν τρελλό... είπε...

ΕΥΡΥΤΑΝΑ ΙΧΝΗΛΑΤΗ

κι εσύ να'σαι καλά!!
και σ'ευχαριστώ πολύ πολύ και για το πέρασμά σου και για τα λόγια σου τα γενναιόδωρα

όμορφο βράδυ σου εύχομαι!

Δημοσίευση σχολίου