διαπίστωση

Σάββατο, 12 Μαρτίου 2011
το γύρισμά του το περπάτησα
λες κι ήταν βράχος

κι όμως από νερό και φως
κρατούσε η φτιαξιά του

γι' αυτό και μ' άντεξε στη ράχη του

(φωτο: από το παράθυρό μου)
(μουσική: Again - Archive)

11 είδαν.. άκουσαν.. είπαν:

ΛΥΧΝΟΣ ΚΑΙΟΜΕΝΟΣ είπε...

σ' άντεξε στη ράχη του, λες...
είναι που ξεχώρισε την λατρευτική ματιά σου, λέω...
και στην σύντομη ζωή του, έμαθε να μην είναι αγνώμων...

φιλιά καλημέρας φωτεινής!

magda είπε...

Καλημέρα, υπέροχη η φωτογραφία και το τραγούδι σου...
Φιλιά

ellinida είπε...

Συγκλονιστική φωτογραφία, οι λέξεις και η μουσική έδεσαν τέλεια.

μια φορα κι εναν τρελο... είπε...

ΛΥΧΝΕ ΚΑΙΟΜΕΝΕ
αγνώμων ποτέ κανένας δρόμος
οι περιπατητές τους πάλι... τι να σου πω ... κι εγώ από αυτούς είμαι

μια φορα κι εναν τρελο... είπε...

magda
χαίρομαι που σου άρεσε!!

όμορφο απόγευμα :)

μια φορα κι εναν τρελο... είπε...

ellinida
από καρδιάς ευχαριστώ!

Dark13Sun είπε...

Να είσαι σίγουρη ότι έβαλε τα πόδια του στη σωστή θέση γιαυτό άντεξε και παρέμεινε σταθερός.

μια φορα κι εναν τρελο... είπε...

Dark13Sun
...στον αέρα δηλαδή...

ξωτικό είπε...

απο νερό και φώς !!!!!
Εντυπωσιακή στην αλήθεια της η διαπίστωση !!!
Πόσο στέρεα τα ρευστα και... άυλα .....

μια φορα κι εναν τρελο... είπε...

ξωτικούλι
κανένας βράχος δεν κατάφερε να αντισταθεί στη δύναμη του νερού, όσο σκληρός κι αν ήταν...

καλημέρα και καλή βδομάδα!

Margo είπε...

Ωραίο παράθυρο:))

Με την τελευταία κακοκαιρία έβλεπα τα μανιασμένη θάλασσα που σκέπαζε κάτι ξερονήσια στην άκρη του νησιού και ξαφνικά, ένα ουράνιο τόξο ήρθε κι έφεξε ακριβώς πάνω στο βράχο που πνιγόταν στο κύμα... δεν είχα φωτογραφική μηχανή:(

Δημοσίευση σχολίου