Σμίγοντας στις Όχθες

Κυριακή, 27 Δεκεμβρίου 2009


.




Πώς να μιλήσω, τι να πω για όλα εκείνα που στα μάτια εμπρός βλέπω να ξετυλίγονται;
Λες και το βλέμα μου γίνεται φωνή.  Ήχος κλεμμένος. 
Ανάσα που στο ξεδίπλωμα Λόγος ορθώνεται συλλαβιστός

σάρκα να στήσει διάφανη, τόσο απαλή που ούτε σκιά  δε ρίχνει,
στα Μονοπάτια εκείνα τα παλιά

εκεί που σμίγουνε οι Όχθες...



(φωτο: τρεις κολώνες και μια καρέκλα στον Εθνικό Κήπο)


(μουσική: Μάνος Αναγνώστου - Υδάτινοι δρόμοι)


14 είδαν.. άκουσαν.. είπαν:

Roadartist είπε...

Τι ωραία φωτογραφία.. Πολύ καλή ιδέα,, βόλτα στον εθνικό κήπο!!! Θα πάω άμεσα.. φιλάκια..

Ευρύνοος είπε...

Χειροκροτώ το αριστούργημα!

η ματιά και η έκφραση σε δυνατές στιγμές..

εύγε!

καλημέρα σου :)

Μια φορα κι εναν τρελο... είπε...

@Roadartist
ο κήπος είναι μια όαση. Κι εγώ ξεχασμένον τον είχα μέχρι πριν λίγες μέρες...

Καλό σου απόγευμα!

Μια φορα κι εναν τρελο... είπε...

@Ευρύνοοε
χαίρομαι πολύ πολύ που σου άρεσε ετούτη η στιγμή μου.
Είναι από κείνες που τρυπώνουν και πλάθουνται με τα από μέσα μου.

Όμορφο απόγευμα!

ΚΑΛΥΨΩ είπε...

μπορει να σμιξει η μοναξια με την ελπιδα;
λεω καμια φορα μπορει..και η σιωπη να φωναζει αληθειες ξεχασμενες..σε οχθες ενος χθες..που δεν θα γινει ξανα παρον...


καλη πρωτοχρονια
υπεροχο τρελο!!!

Νικόλας K. είπε...

Όταν βλέπω μια καρέκλα παρατημένη σκέφτομαι πολλές φορές τους ανθρώπους που κάποτε καθόντουσαν επάνω της! Σκέφτομαι πόσα μυστικά, πόσα λόγια χαράς, θλίψης, ανομολόγητα πάθη άκουσε!!! Πόσες φορές ξεκούρασε τον κάματο των ανθρώπων, πόσες φορές έσωσε ανθρώπους από τη ζάλη τους… αν το βλέμμα είχε φωνή έχω την αίσθηση ότι θα ούρλιαζε κάποιες φορές και άλλες αν έχυνε χρώματα θα έκανε τέλειους πίνακες…
Πάντα η λεζάντα που αφήνεις κάτω από τις φωτογραφίες σου είναι ποιητικά λόγια, λόγια ανθρώπου με υπερβολική ευαισθησία! :- ))
Καλό βράδυ να έχεις!

Μια φορα κι εναν τρελο... είπε...

@ΚΑΛΥΨΩ
υπάρχουν πολλές μοναξιές...
Κάποιες είναι γεννήματα ελπίδας και κάποιες άλλες τη χτίζουν την ελπίδα. Είναι βέβαια κι οι άλλες, εκείνες οι σκοτεινές... μα ας τις ξορκίσουμε μ' ένα γέλιο!

Καλή χρονιά κια σε σένα
φιλιά!!

Μια φορα κι εναν τρελο... είπε...

@Νικόλα
και σε μένα τα παλιά αντικείμενα κάτι κάνουν... κουβαλάνε τη δικιά τους την ενέργεια...

Η ευαισθησία... ευχή και κατάρα, αδυναμία και δύναμη την ίδια στιγμή και κάποτε σε υπερθετικό βαθμό. Άλλωστε ξέρεις εσύ :-)

Καλή σου μέρα!

Katerina είπε...

σήμερα σε ανακάλυψα και έχω να πω πως βάζεις φανταστικές εικόνες...
καλώς σε βρήκα λοιπόν..
γιατί σε απειλώ πως πλέον θα σε παρακολουθώ :ΡΡΡ

Μια φορα κι εναν τρελο... είπε...

@Katerina
τέτοια παρακολούθηση είναι ευχάριστη και ευπρόσδεκτη!!

Καλώς όρισες!!!

επί λέξει είπε...

Παρόλο που με ξέχασες :((, ας κάνω το μικρότερο(άρπα την!!) και έρχομαι να σου ευχηθώ τα καλύτερα και πιο δημιουργικά για σένα και την οικογένειά σου.

Φιλιά εορταστικά!

tiktos είπε...

Επαναλαμβάνομαι, ΖΗΛΕΥΩ.

Μια φορα κι εναν τρελο... είπε...

@επί λέξει

πολλά φιλιά κι από μένα κι άλλες τόσες ευχές!

ΥΓ: Είπαμε πως μεγάλωσα αλλά όχι κι έτσι πια :-))

Μια φορα κι εναν τρελο... είπε...

@tikto

η "καλλιτέχνης" χαμογέλα κάτω απ' τα μουστάκια της.

Τι; τη ψώνισα;
Εγώ;
Μπα η ιδέα σου είναι!

Δημοσίευση σχολίου