Πολιτεία

Κυριακή, 15 Νοεμβρίου 2009



.



Τόσο μακριά, τόσο κοντά
τόσο δικιά μου, τόσο πουθενά.
Τόσο οι ανάσες, τόσες οι σιωπές
Τόσο ο ορίζοντας, τόσο η κόγχη.
Τόσο ο πόνος τόσο ο έρωτας

 Ποτέ μου δε σε έμαθα...
...και πάντα θα σε ξέρω (επρόσθεσε ένας φίλος)


(φωτο: σημερινό δειλινό στην Αθήνα)

(μουσική:  Strange colour blue - Madrugada)






16 είδαν.. άκουσαν.. είπαν:

roadartist είπε...

Στο δειλινό είναι πάντα πιο όμορφη.
Καλή εβδομάδα!

ΚΑΛΥΨΩ είπε...

αυτη ειναι η Πολη μου..πανεμορφη..!!

καλημερα να εχεις..καλη εβδομαδα

Ευρύνοος είπε...

Τόσα χρωματα, τόσα φώτα..

τόση ομορφιά κι ασχήμια μαζί..

αντι-θέσεις που παίρνουν την θέση τους εκεί..

στην Πολιτεία..

καληνύχτα :)

Μια φορα κι εναν τρελο... είπε...

@Roadartist
όσο κι άν την έχουμε ταλαιπωρήσει μας χαρίζει ακόμα χρώματα!

Μια φορα κι εναν τρελο... είπε...

@ΚΑΛΥΨΩ
που κοντά στης δυσανασχετούμε και μακριά της δεν μπορούμε...

Καλή σου εβδομάδα επίσης!

Μια φορα κι εναν τρελο... είπε...

@Ευρύνοοε
όλα σε μίξη πολύχρωμη...
Αν και, μεταξύ μας, είναι φορές που πολύ σε ζηλεύω εκεί στο χωριό σου :))

Καλή εβδομάδα!

b|a|s|n\i/a είπε...

...και πάντα σε ξέρω
καλημέρα σου.

Μια φορα κι εναν τρελο... είπε...

@b|a|s|n\i/a
με την άδεια σου το πρόσθεσα στην ανάρτηση... του έλειπε!

Νικόλας K. είπε...

Βαθιά μέσα σου, αλλά και πάνω από εσένα,
σε κοιτώ αλλά στην ουσία δεν σε βλέπω και προσπαθώ να ακουμπήσω όχι εσένα αλλά τα συναισθήματα σου.
Υπέροχο δειλινό, η φύση παίρνει μια ανάσα!
Καλημέρα και καλή εβδομάδα:-)

Margo είπε...

Χθες είχε και εδώ μια πανδαισία χρωμάτων, όμως νυχτώνει νωρίς και μέχρι να ξυπνήσω τα μικρά να τα βάλω στ' αμάξι και να τρέχουμε χάνονται όλα.
Πόσο γοητευτική φαίνεται η πόλη κάτω από αυτόν τον ουρανό!
Καλή βδομάδα:)

Selena είπε...

Ζωγράφισες κι έφτιαξες έναν όμορφο πίνακα λέξεων και εικόνων.Ο Βασίλης βάζοντας την τελευταία πινελιά τον τελειοποίησε...

Κι εγώ εδώ τον χαζεύω ώρα :)
Φιλιά

Μια φορα κι εναν τρελο... είπε...

@Νικόλα
ευτυχώς που την έχουμε ακόμα αυτή την ανάσα... ακόμα κι όταν ξεχνάμε την ύπαρξή της, αυτή μας δίνει τα δώρα της - έστω και χωρίς εμείς να το καταλαβαίνουμε

Μια φορα κι εναν τρελο... είπε...

@Margo
ευτυχώς ο αττικός ουρανός και το φως του, ακόμα δεν μας γύρισαν την πλάτη.
Αγκαλιάζουν το τέρας και το κάνουν να δείχνει μέχρι και όμορφο...

Μια φορα κι εναν τρελο... είπε...

@Selena
χαίρομαι πολύ σου άρεσε!
Είναι από τις στιγμές εκείνες όπου ενώ έχεις μπουχτίσει εντελώς με τούτη την πόλη ξαφνικά την ερωτεύεσαι από την αρχή...

ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ είπε...

Είναι μυστηριώδης αυτή η πόλη. ΄Οσο και να μας κουράζει δε μπορούμε να τη μισήσουμε

Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

Μια φορα κι εναν τρελο... είπε...

@ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ
τι όμορφο τραγούδι... Το έβαλα να το ακούσω ξανά και ξανά. Να' σαι καλά!

Δημοσίευση σχολίου