είθε

πάρε τη λέξη μου 

δωσ' μου το χέρι σου

(Ανδρέας Εμπειρίκος)

(μουσική: Enya - May it be)

θυμήσου...

...η ζεστασιά μόνο 

απ' το χνώτο σου

είναι που ορθό στα πόδια 

με κρατεί

(φωτο: ερειπωμένο σπίτι στο Πυργάκι στο Μαίναλο)

(μουσική: Το καπηλειό - Χαϊνηδες)

ο βράχος και το κύμα

βράχος - μου 'πες - ο Έρωτας

για δες

απίθωσε τον κόρφο του

στην πλάτη του κυμάτου

να ξοδευτεί στο χάδι

σπηλιά να γένει να δεχτεί

την πεθυμιά της θάλασσας

κι ηχώ 

το βογγητό απ' τα βάθη να φωνάξει

(φωτό: η πίσω μεριά του Αγκιστριού φέτος τον Αύγουστο)

(μουσική: Άγιος ο Έρωτας - Γιώργος Ανδρέου)

φως

- το φως;

- δωσ' μου το χέρι σου

- τι να το κάνεις μικρό είναι

- κι όμως χωρά το άπειρο

- πότε;

- όταν σα κιούπι στέκει ανοιχτό.... προσμένοντας

- μα θα καώ...

- ναι θα καείς!!!

  ξορκίζοντας την παγωνιά του σκότους 
  χλευάζοντας του τίποτα το ψύχος

(φωτό: το φαράγγι του Λούσιου από ψηλά)

(μουσική: Asturias - Isaac Albeniz)

το δάκρυ

μονάχα εκεί που όργωσες

σα κρούσταλο θα λάμψει

μονάχα εκεί που το τραχύ θανάσιμα λαβώθει

εκεί η υγρασία της μνήμης θ' ανατήλει

αρμέγοντας ζωή, ψυχή κι αγίασμα

κι άλλο δεν είναι 

παρά μονάχα ένα δάκρυ....

υγ: για να τρέξει το ρετσίνι απ' τα δέντρα πρέπει να χαραχτεί βαθιά η φλούδα τους.  όταν δεν επέμβει ο άνθρωπος αυτό το κάνουν τα δέντρα από μόνα τους, ανοίγουν σε κάποια σημεία τον σκληρό εξωτερικό τους φλοιό

(φωτο : ρετσίνι που έχει από μόνο του τρέξει σε φλοιό ελάτου)

(μουσική: Νανούρισμα - Χατζηδάκις, Λόρκα Ματωμένος Γάμος)

η γραμμή

για δες

εκεί που σφίγγονται τα χέρια

εκεί που τα κορμιά ενώνονται 

εκεί που ο ουρανός στη θάλασσα ξεχύνεται

μια γραμμή

μη με ρωτήσεις να σου πω

- ποτέ δε το ξεδιάλυνα -

το πως

μια τόση δα γραμμούλα

τα δυο εμπόρεσε να ενώσει

και τόσο καλά στα σπλάχνα της

κόσμους ολάκερους να κρύψει...

"σιμά" και "ξενητιά"
σε έρωτα αγκάλισμα 
το ένα μες στο άλλο 
εκεί
πάντα να χάνονται...

(μουσική: Angel - Judas Priest)

σταλίτσα

φωλιά κάμε τη χούφτα σου

μέσα της να σταλάξει

για να νιφτείς

και τον αυγερινό

με νιόκοπη ψυχή

ίσα στα μάτια να κοιτάξεις

(μουσική: Παραμύθι - Ορφέας Περίδης)

πανσέληνος απόψε

"-Για κείνους που ταξιδεύουν τα αστέρια, είναι οδηγοί. Για άλλους δεν είναι παρά μικρά φώτα. Για άλλους, τους σοφούς, είναι προβλήματα. Εσύ θα έχεις αστέρια που κανείς άλλος δεν τα έχει…

-Τι θέλεις να πεις;

-Αφού εγώ θα 'μαι σε ένα από αυτά, κι αφού θα γελάω σε ένα από αυτά, τότε για σένα θα είναι σαν να γελούν όλα τα’ αστέρια. Και γέλασε πάλι. Κι όταν θα έχεις παρηγορηθεί (πάντα παρηγοριέται κανείς), θα είσαι ευχαριστημένος που μ’ έχεις γνωρίσει. Θα είσαι πάντα φίλος μου. Πάντα θα θέλεις να γελάς με μένα. Και θ' ανοίγεις καμιά φορά το παράθυρο, έτσι, για την ευχαρίστηση… και οι φίλοι σου θα σε κοιτάζουν κατάπληκτοι να γελάς, κοιτάζοντας τον ουρανό. Τότε εσύ θα τους λες:

"Ναι, τα αστέρια με κάνουν να γελάω!" και θα σε περνάνε για τρελό."

 (Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ - Ο μικρός πρίγκιπας)

(φωτό: η φετινή αυγουστιάτικη πανσέληνος)

(μουσική: Nicola Piovani - La canzone del mal di luna)