η γραμμή

για δες

εκεί που σφίγγονται τα χέρια

εκεί που τα κορμιά ενώνονται 

εκεί που ο ουρανός στη θάλασσα ξεχύνεται

μια γραμμή

μη με ρωτήσεις να σου πω

- ποτέ δε το ξεδιάλυνα -

το πως

μια τόση δα γραμμούλα

τα δυο εμπόρεσε να ενώσει

και τόσο καλά στα σπλάχνα της

κόσμους ολάκερους να κρύψει...

"σιμά" και "ξενητιά"
σε έρωτα αγκάλισμα 
το ένα μες στο άλλο 
εκεί
πάντα να χάνονται...

(μουσική: Angel - Judas Priest)

σταλίτσα

φωλιά κάμε τη χούφτα σου

μέσα της να σταλάξει

για να νιφτείς

και τον αυγερινό

με νιόκοπη ψυχή

ίσα στα μάτια να κοιτάξεις

(μουσική: Παραμύθι - Ορφέας Περίδης)

πανσέληνος απόψε

"-Για κείνους που ταξιδεύουν τα αστέρια, είναι οδηγοί. Για άλλους δεν είναι παρά μικρά φώτα. Για άλλους, τους σοφούς, είναι προβλήματα. Εσύ θα έχεις αστέρια που κανείς άλλος δεν τα έχει…

-Τι θέλεις να πεις;

-Αφού εγώ θα 'μαι σε ένα από αυτά, κι αφού θα γελάω σε ένα από αυτά, τότε για σένα θα είναι σαν να γελούν όλα τα’ αστέρια. Και γέλασε πάλι. Κι όταν θα έχεις παρηγορηθεί (πάντα παρηγοριέται κανείς), θα είσαι ευχαριστημένος που μ’ έχεις γνωρίσει. Θα είσαι πάντα φίλος μου. Πάντα θα θέλεις να γελάς με μένα. Και θ' ανοίγεις καμιά φορά το παράθυρο, έτσι, για την ευχαρίστηση… και οι φίλοι σου θα σε κοιτάζουν κατάπληκτοι να γελάς, κοιτάζοντας τον ουρανό. Τότε εσύ θα τους λες:

"Ναι, τα αστέρια με κάνουν να γελάω!" και θα σε περνάνε για τρελό."

 (Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ - Ο μικρός πρίγκιπας)

(φωτό: η φετινή αυγουστιάτικη πανσέληνος)

(μουσική: Nicola Piovani - La canzone del mal di luna)

το χάδι

σ' εκείνον τον τόπο

τον μικρό

μόλις πριν γίνει αφή

πατρίδες εκεί το χάδι χτίζει

δίνει στη γλύκα βλέφαρο

και άρωμα 

και ήχο

 

ξανά τον κόσμο φτιάχνει

ολόκληρο

(φωτο: περπατώντας στον "δρόμο της αγάπης" στην Βυτίνα)

(μουσική: αγέρας δραπέτης - υπόγεια ρεύματα)

αληθινό...

ότι με τις γραμμές του 

την καταχνιά εχάραξε κατάστηθα

κι ότι του ποιητή 

μ' ευλάβεια 

ετίμησε τα λόγια

και γενναιόδωρα εσβήστη

(φωτο: ανάμεσα Δημητσάνα και Στεμνίτσα)

(μουσική: Οι δρόμοι - Χ. Αλεξίου, Δ. Παπαδημητρίου)

η δρασκελιά

η δύναμή μου η τρανότερη

μια δρασκελιά μόνο μακριά

από την πέτρα που 'γειρα

και φωνάξα σε ψίθυρο

πως άλλο δεν μπορώ

(φωτο: σπασμένο σανίδι σε γεφύρι πάνω από τον Λούσιο)

(μουσική: Νανούρισμα - (στίχοι Federico Garcia Lorka - Τσανακλίδου, Λεοντής))

αστέρι

κι αν κάποτε πηγαίνοντας 

το βήμα σου στ' αστέρι μου

μετέωρο σταθεί

- εκεί το διάλεξε

τον ύπνο να τρυγήσει -

θυμήσου...

σκαστό είναι από μωρού προσκέφαλο

κι από ονείρου κήπο

(φωτο: βόλτα στην Πλάκα)

(μουσική: Χαρτινό το φεγγαράκι - Μ. Χατζηδάκις, Μ. Μερκούρη)

ένα πουκάμισο

γεμάτο ή αδειανό...

αν το 'ξερα 

θα σου λεγα

ποιο άπειρο εκάλιασε 

να ντύσει τους θεούς μου

(μουσική: Shine on you crazy diamond - Pink Floyd)