Χέρια

Όταν σε χαρακιές

ολάκερη ζωή

διαβάζεις.

Όταν η σάρκα γίνεται ψυχή.

Κουρνιαχτός

.

.

Κι ο κουρνιαχτός

ανάσα Γης

που ο Ήλιος

τα σπλάχνα της

εζέστανε

σε Έρωτα  πανάρχαια μέθη

Πριν νυχτώσει...

.
.

Πώς άραγε θα ήτανε
το Φως στα χέρια μου
να ρίξει την ανάσα του...

Θα ζέσταινε ή θα έκαιγε
θα χάιδευε ή θα μούδιαζε;
ή μόνον κι απλά
θα ξόρκιζε σκοτάδια;

Καληνύφτα

"Τι εν γλυτσεα τουση νυφτα τι εν ωρια
τσ εβω ε πλωνω πενσεοντα σ εσενα
τσ ετου μπει στη φενεστρα σου αγαπη μου
της καρδίας μου σου νοιφτω τη πενα

Εβω παντα σ εσενα πενσεω
γιατι σενα φσυχη μου γαπω
τσαι που παω που συρνω που στεω
στη καρδια μου παντα σενα βαστω

Καληνυφτα σε φηνω τσαι παω
πλάια σου τι βω πίρτα πρικό
τσαι που παω που συρνω που στεω
στη καρδια μου παντα σενα βαστω"

("Καληνύφτα" - παραδοσιακό τoυ Σαλέρνο)




(φωτο: φεύγοντας από Ιταλία)

Φύλλο το φύλλο...

 

 

...κλεμμένο το χρυσάφι
λίγο κρατεί.
Σα νοσταλγία γλυκόπικρη
στου χρόνου το φευγιό.

(φωτο: μπαίνοντας στη Βυτίνα)

Πέλαγο

Κάποιος "θάλασσα" εφώναξε
κι εγώ "ανάσα" του 'πα
Κάποιος ταξίδι σκάρωσε
μα εγώ μια τρύπα
αλμυρή ξετρύπωσα.
Πνοή μου νοτισμένη
στο πέλαο πως ενύχτωσες!

(φωτο: κάπου στην Αδριατική)

Σούρουπο

Κι η νύχτα - πάντα -
τα χρώματα να ξεγελά
χρυσάφι τάζοντάς τους

(φωτο: δειλινό κοντά στην Περούτζια)

Επιστροφή

.
.
.

(φωτο: Δίπλα στην Κορώνη)

"…Κράτησα τη ζωή μου˙ στ’ αριστερό σου χέρι μια γραμμή

μια χαρακιά στο γόνατό σου, τάχα να υπάρχουν

στην άμμο του περασμένου καλοκαιριού τάχα

να μένουν εκεί που φύσηξε ο βοριάς…."

(Γ. Σεφέρης - Επιφάνεια)