Σάββατο 12 Μαρτίου 2011

διαπίστωση

το γύρισμά του το περπάτησα
λες κι ήταν βράχος

κι όμως από νερό και φως
κρατούσε η φτιαξιά του

γι' αυτό και μ' άντεξε στη ράχη του

(φωτο: από το παράθυρό μου)
(μουσική: Again - Archive)
στις

11 σχόλια:

  1. ΛΥΧΝΟΣ ΚΑΙΟΜΕΝΟΣ12 Μαρτίου 2011 στις 9:28 π.μ.

    σ' άντεξε στη ράχη του, λες...
    είναι που ξεχώρισε την λατρευτική ματιά σου, λέω...
    και στην σύντομη ζωή του, έμαθε να μην είναι αγνώμων...

    φιλιά καλημέρας φωτεινής!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. magda12 Μαρτίου 2011 στις 11:55 π.μ.

    Καλημέρα, υπέροχη η φωτογραφία και το τραγούδι σου...
    Φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ellinida12 Μαρτίου 2011 στις 4:13 μ.μ.

    Συγκλονιστική φωτογραφία, οι λέξεις και η μουσική έδεσαν τέλεια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. μιά φορά κι ἕναν τρελλό...12 Μαρτίου 2011 στις 6:07 μ.μ.

    ΛΥΧΝΕ ΚΑΙΟΜΕΝΕ
    αγνώμων ποτέ κανένας δρόμος
    οι περιπατητές τους πάλι... τι να σου πω ... κι εγώ από αυτούς είμαι

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. μιά φορά κι ἕναν τρελλό...12 Μαρτίου 2011 στις 6:09 μ.μ.

    magda
    χαίρομαι που σου άρεσε!!

    όμορφο απόγευμα :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. μιά φορά κι ἕναν τρελλό...12 Μαρτίου 2011 στις 6:09 μ.μ.

    ellinida
    από καρδιάς ευχαριστώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Ανώνυμος12 Μαρτίου 2011 στις 10:30 μ.μ.

    Να είσαι σίγουρη ότι έβαλε τα πόδια του στη σωστή θέση γιαυτό άντεξε και παρέμεινε σταθερός.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. μιά φορά κι ἕναν τρελλό...13 Μαρτίου 2011 στις 1:15 μ.μ.

    Dark13Sun
    ...στον αέρα δηλαδή...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. ξωτικό14 Μαρτίου 2011 στις 12:14 π.μ.

    απο νερό και φώς !!!!!
    Εντυπωσιακή στην αλήθεια της η διαπίστωση !!!
    Πόσο στέρεα τα ρευστα και... άυλα .....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. μιά φορά κι ἕναν τρελλό...14 Μαρτίου 2011 στις 6:51 π.μ.

    ξωτικούλι
    κανένας βράχος δεν κατάφερε να αντισταθεί στη δύναμη του νερού, όσο σκληρός κι αν ήταν...

    καλημέρα και καλή βδομάδα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Margo14 Μαρτίου 2011 στις 1:10 μ.μ.

    Ωραίο παράθυρο:))

    Με την τελευταία κακοκαιρία έβλεπα τα μανιασμένη θάλασσα που σκέπαζε κάτι ξερονήσια στην άκρη του νησιού και ξαφνικά, ένα ουράνιο τόξο ήρθε κι έφεξε ακριβώς πάνω στο βράχο που πνιγόταν στο κύμα... δεν είχα φωτογραφική μηχανή:(

    ΑπάντησηΔιαγραφή