Δευτέρα 15 Νοεμβρίου 2010

αληθινό...

ότι με τις γραμμές του 
την καταχνιά εχάραξε κατάστηθα

κι ότι του ποιητή 
μ' ευλάβεια 
ετίμησε τα λόγια
και γενναιόδωρα εσβήστη

(φωτο: ανάμεσα Δημητσάνα και Στεμνίτσα)
(μουσική: Οι δρόμοι - Χ. Αλεξίου, Δ. Παπαδημητρίου)

12 σχόλια:

  1. ευλαβικη προσεγγιση στο κενο της χαρμολυπης μας.

    νιωθω τυχερος που το διαβασα

    τις καλησπερες μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Τι υπεροχη αναρτηση Τρελο μου..
    αναμεικτα τα συναισθηματα που μου γεμισε..

    "μια ζωη παραμυθι το ονειρο..πληγη που σπαει στην μεση"

    φιλι γλυκο!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. θανάση
    ...'οπως το 'πες χαρμολύπη

    γελαστή καλημέρα στέλνω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ρεγγίνα
    σ' ευχαριτώ
    όμορφη μέρα φωτεινή σου εύχομαι

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. ΚΑΛΥΨΩ
    ίσως η δυνατότερη χαραματιά να είναι ετούτο το σβήσιμο
    ποιος ξέρει;
    (τρελοί άλλωστε είμαστε ότι θέμε λέμε... σωστά;)

    φιλί μεγάλο και καλημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. ανάσα ζωής..
    το φως...
    να εισχωρει μέσα απο την καταχνιά!!!
    Φιλί καλό μου για τα ταξίδια του νου και της ψυχής!!!!!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. ΙΛΥΣ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ
    να' σαι καλά Πέλλα μου
    φως κοφτερό σου εύχομαι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Roadartist
    και κάτσε να πέσουν τα πρώτα χιόνια...
    περιμένω πως και πως :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή