Σάββατο 2 Οκτωβρίου 2010

η φωνή



είναι κι εκείνη η φωνή
που σκαλωμένη μες στους αιώνες στέκει
που βύζαξε παράθυρα κλειστά
και πάσχισε με ερωτικό λυγμό
και με θανάτου ρόγχο
σώμα να γίνει
με τις σιωπές ολάκερες 
στον κόρφο αυτού του κόσμου

είναι χρησμός και τάμα
και προφητεία άλικη 
που έδεσε τη ψυχή μου

"...and the people bowed and prayed
to the neon god they made..."

(φωτο: βραδυνά βήματα στην Πρέβεζα)
(μουσική: Sound of silence - Simon & Garfunkel)
στις

16 σχόλια:

  1. Ανώνυμος2 Οκτωβρίου 2010 στις 2:09 μ.μ.

    Απλά υπέροχο!
    Καλό μήνα γλυκιά μου
    D.Angel

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Τατιάνα Καρύδη2 Οκτωβρίου 2010 στις 11:13 μ.μ.

    Υποβάλλει Συναισθήματα..
    Αν θέλεις μπες εδώ:http://anemondixtia.blogspot.com/2010/10/blog-post.html
    και πρόσθεσε συνέχεια ιστορίας.
    Καλό βράδυ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ευαγγελία Πατεράκη3 Οκτωβρίου 2010 στις 8:53 π.μ.

    Άκουσα τη φωνή
    στο παράθυρο που είναι σκαλωμένη..
    ..
    έδεσε την ψυχή μου
    και την έφερε εδώ..

    Άριστη γραφή!!!
    Καλώς σε βρήκα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. μιά φορά κι ἕναν τρελλό...3 Οκτωβρίου 2010 στις 6:09 μ.μ.

    D.Angel
    καλό και γλυκό μήνα και σε σένα
    να 'σαι καλά!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. μιά φορά κι ἕναν τρελλό...3 Οκτωβρίου 2010 στις 6:11 μ.μ.

    Ρεγγίνα
    το γαϊτανάκι με την ιστορία είναι άκρως ενδιαφέρον και δημιουργικό
    καλό σου απόγευμα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. μιά φορά κι ἕναν τρελλό...3 Οκτωβρίου 2010 στις 6:17 μ.μ.

    ΠΡΟΜΗΘΕΥΣ ΠΥΡΦΟΡΟΣ
    πρώτα και πάνω από όλα καλώς όρισες!!!

    πόσο όμορφα τα λόγια σου.

    αν και ο λόγος ύπαρξης ετούτου του μπλογκ ήταν περισσότερο "φωτογραφικός" παρά οτιδήποτε άλλο, στην πορεία φάνηκε πως οι στιγμές είναι και ματιά και λόγος και ήχος

    ένα όμορφο απόγευμα σου εύχομαι

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Ανώνυμος3 Οκτωβρίου 2010 στις 9:41 μ.μ.

    Ίσως για αυτό κραυγάζει... μελωδίες, σκοτεινά ποιήματα τα βράδια και φωτεινά κλικ της μνήμης...

    Σας χαιρόμαστε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. μιά φορά κι ἕναν τρελλό...4 Οκτωβρίου 2010 στις 6:51 π.μ.

    ΟΔΟΙΠΟΡΕ
    ετούτη η κραυγή η μόνη ελπίδα

    καλημέρα
    και καλή εβδομάδα

    υγ: κι εμείς σας χαιρόμαστε :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. MYSTELIOS 4 Οκτωβρίου 2010 στις 8:29 π.μ.

    Υπέροχο πραγματικά και η φωτό σαν σκηνικό θεάτρου !!!
    καλή σου εβδομάδα .....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. 55fm4 Οκτωβρίου 2010 στις 12:59 μ.μ.

    Όνειρο...
    Καλημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. frizArta4 Οκτωβρίου 2010 στις 7:34 μ.μ.

    Ποίημα όλη η ανάρτηση

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. lena_zip5 Οκτωβρίου 2010 στις 12:32 π.μ.

    Νιώθω ότι δε θα ταίριαζε τίποτα με αυτό το τραγούδι, καλύτερα από ότι τα ταίριαξες εσύ.
    Η λέξη ρόγχος με έκανε λίγο να "κολλήσω" εδώ. Καλό βράδυ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. μιά φορά κι ἕναν τρελλό...5 Οκτωβρίου 2010 στις 6:02 π.μ.

    ART-TRAVELLER
    ναι βρήκες τις λέξεις..."σκηνικό θεάτρου"
    αυτή ήταν η αίσθηση που μου έδιναν κάπου κάπου οι νυχτωμένοι δρόμοι της πόλης - από όπου και η φωτο

    μια χαμογελαστή καλημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. μιά φορά κι ἕναν τρελλό...5 Οκτωβρίου 2010 στις 6:04 π.μ.

    50fm
    στέλνω καλημέρα
    και χαμόγελο :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. μιά φορά κι ἕναν τρελλό...5 Οκτωβρίου 2010 στις 6:05 π.μ.

    ΜΑΥΡΗ ΝΤΑΛΙΑ
    τα σέβη μου και την καλημερα μου!
    να' σαι καλά :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. μιά φορά κι ἕναν τρελλό...5 Οκτωβρίου 2010 στις 6:10 π.μ.

    lena_zip
    η αλήθεια είναι πως το τραγούδι αυτό τριγυρνούσε στο κεφάλι μου συνέχεια τις τελευταίες μέρες
    αυτό "οδήγησε" εικόνα και λέξεις

    και ναι μάλλον έχεις δίκιο, η λέξη "ρόγχος" είναι σα να γδέρνει κάπως

    φιλιά πολλά και καλημέρα τεράστια!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή