Τρίτη 9 Φεβρουαρίου 2010

του λιμανιού ο φάρος


Στους δρόμους του ορίζοντα

Προσμένοντας τη νύχτα

Το φως το "ήρθες" να ντυθεί
τα χνάρια απ' τ' "αντίο" να φωτίσει

Κι εγώ εκεί αγναντεύοντας
ατέλειωτα ταξίδια

(φωτο: φάρος στο λιμάνι της Π. Επιδαύρου)
(μουσική: Bicycle - Luis Bacalov, Il postino soundtrack)
στις

20 σχόλια:

  1. Νικόλας K.9 Φεβρουαρίου 2010 στις 12:39 μ.μ.

    Ένα φως όλο ελπίδα, που σώζει!
    Ένα φως που αν το έχεις στην πλάτη φεύγεις για ταξίδι...
    Ένας φάρος είναι σαν έναν άνθρωπο, μια παρουσία με δύναμη!
    Μια όμορφη ημέρα σου εύχομαι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. roadartist9 Φεβρουαρίου 2010 στις 1:25 μ.μ.

    Λατρεμένο το soundtrack αυτό.. Και οι φάροι επίσης.. :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. efhbos9 Φεβρουαρίου 2010 στις 3:44 μ.μ.

    Πολλα ταξιδια τρελε...
    Της καρδιας, του μυαλου...!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ευρύνοος9 Φεβρουαρίου 2010 στις 4:00 μ.μ.

    Κάποτε ήταν ένας νέος..
    ζήτησε την θάλασσα σε χορό..

    εκείνη δέχτηκε..
    την φίλησε κι εκείνη του υποσχέθηκε οτι θα τον χορέψει και την άλλη μέρα..

    πήγε ξανά και περίμενε στην ακτή..
    μα εκείνη δέν φάνηκε, προτίμησε την ελευθερία της, να κινείται εδώ κι εκεί, να χορεύει μονάχη..

    κι εκείνος απέμεινε εκεί, να την χαζεύει πάντα και τις νύχτες να ανάβει για χατήρι της και να δηλώνει την παρουσία του..

    ο Φάρος..


    Τάσος, Ευρύνοος, ο τρελός του χωριού.. :)

    (με έκανες να φτιάξω το επόμενο φάξ απο σήμερα τρελό)

    :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. ξωτικό9 Φεβρουαρίου 2010 στις 6:09 μ.μ.

    Μετά απ' τον τέλειο ορισμό του Ευρύνοου λέω απλώς να σιωπήσω !!!!!!!!!!



    (κι αν έχω μπεί σ'αυτό το λιμάνι φορές πολλές
    τυφλή ήμουν;;;;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. delta9 Φεβρουαρίου 2010 στις 7:26 μ.μ.

    Ακόμη ένας ονειροπόλος που περιμένει …

    Ακόμη ένας ανεκπλήρωτος έρωτας

    Όμορφο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. μιά φορά κι ἕναν τρελλό...9 Φεβρουαρίου 2010 στις 10:17 μ.μ.

    Νικόλα
    οι φάροι είναι πράγματι μαγικές παρουσίες.
    Ο συγκεκριμένος στο λιμάνι της Επιδαύρου είναι τόσο μικρούλης, αόρατος το πρωί. Μόλις όμως νυχτώσει γίνεται πρωταγωνιστής

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. μιά φορά κι ἕναν τρελλό...9 Φεβρουαρίου 2010 στις 10:19 μ.μ.

    Roadartist
    και δικές μου μεγάλες αγάπες και τα δύο :))

    Πολλά φιλιά και καλό βράδυ!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. μιά φορά κι ἕναν τρελλό...9 Φεβρουαρίου 2010 στις 10:21 μ.μ.

    efhbos
    τα ταξίδια τα λατρεύω...
    Οπότε με κάθε ευκαιρία την "κοπανάω"... είτε με τον ένα, είτε με τον άλλο τρόπο...:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. μιά φορά κι ἕναν τρελλό...9 Φεβρουαρίου 2010 στις 10:22 μ.μ.

    Ευρύνοε
    τίποτα άλλο να προσθέσω παρά ένα τεράστιο χαμόγελο!!!

    Καλό σου βράδυ τρελέ :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. μιά φορά κι ἕναν τρελλό...9 Φεβρουαρίου 2010 στις 10:25 μ.μ.

    ξωτικούλι
    μωρέ είναι τόσο μικρούλης αυτός ο φάρος που το πρωί σχεδόν δεν τον προσέχεις.
    Το βράδυ όμως λάμπει ολόκληρος!

    Φιλιά :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. μιά φορά κι ἕναν τρελλό...9 Φεβρουαρίου 2010 στις 10:31 μ.μ.

    delta
    αχ φίλε μου, αυτά τα ανεκπλήρωτα που πάντα μένουν στις όχθες να ατενίζουν τον ορίζοντα... όση η πίκρα άλλη τόση και η γλύκα τους...

    καλό σου βράδυ!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Μυστικό Μονοπάτι10 Φεβρουαρίου 2010 στις 2:51 π.μ.

    Ένα φως σου δείχνει που να κοιτάξεις στην απεραντοσύνη της θάλασσας!!! Λες να κρύβονται εκεί νέοι προορισμοί????

    "Μυστικά" φιλιά!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. ΙΛΥΣ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ10 Φεβρουαρίου 2010 στις 4:49 π.μ.

    Αγναντεύοντας ατέλειωτα ταξίδια
    κι έναν Φάρο αγκυροβόλι!!
    http://ilystouxronou.blogspot.com/2009/12/blog-post.html
    Αγκαλιά με την σκέψη σου!! φιλί!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. elis.pandora.10 Φεβρουαρίου 2010 στις 11:02 π.μ.

    Tώρα στο παράθυρο αγναντεύοντας γέμισαν τα δυό μου μάτια θάλασσα...
    Ευτυχώς πού υπάρχουν Φάροι!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. b|a|s|n\i/a10 Φεβρουαρίου 2010 στις 1:50 μ.μ.

    δεν είναι ίσως τυχαίο που τα μικρά αστέρια μοιάζουν να είναι τόσο φωτεινά.
    καλησπέρα σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. μιά φορά κι ἕναν τρελλό...10 Φεβρουαρίου 2010 στις 4:26 μ.μ.

    Μυστικά μονοπάτια
    είναι κάτι βράδυα σκοτεινά, χωρίς καν φεγγάρι που το φως του φάρου στην απεραντοσύνη της θάλασσας γίνεται εκπληκτικά απόκοσμο. Σαν πύλη για νέους προορισμούς... κρυφούς!

    Καλό σου απόγευμα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. μιά φορά κι ἕναν τρελλό...10 Φεβρουαρίου 2010 στις 4:30 μ.μ.

    ΙΛΥΣ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ
    πόσο, μα πόσο όμορφα τα λόγια σου.
    Ετούτος ο φάρος της φωτογραφίας τους ταιριάζει έτσι όπως στέκεται όχι σε κάποιο βράχο μόνος του, αλλά στην άκρη στο λιμάνι.
    Και ποιος ξέρει τι ονειρεύεται...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. μιά φορά κι ἕναν τρελλό...10 Φεβρουαρίου 2010 στις 5:59 μ.μ.

    elis.pandora
    ευτυχώς...
    Συνήθως όπου υπάρχει φάρος υπάρχει και ανοιχτός ορίζοντας...

    Καλό σου απόγευμα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. μιά φορά κι ἕναν τρελλό...10 Φεβρουαρίου 2010 στις 6:01 μ.μ.

    b|a|s|n\i/a
    μέγεθος: μέτρησις άκρως υποκειμενική και αναξιόπιστη :-))

    Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή