ο έρωτας να είναι ένα παράθυρο
που βλέπει τους κόσμους να ορθώνονται παράλληλοι
Παρακαλώ σε, πες μου - έστω και στα ψέματα -
πως δεν είναι τ' άπειρο τ' αντάμωμά τους...
Γίνε γεφύρι
για χατήρι μου...
(φωτο: σοκάκι στη Siena)
(μουσική: Piensa en mi - Luz Casal)

Και ποιος είπε ότι το άπειρο είναι μεγάλο;
ΑπάντησηΔιαγραφήMαγική Τοσκάνη..
ΑπάντησηΔιαγραφήΌμορφοι παραλληλισμοί..
Δεν είναι το άπειρο, αλλά μέχρι το άπειρο φτάνει η διαδοχή από ανταμώματα και αποχωρισμούς.
ΑπάντησηΔιαγραφή(το τραγούδι που διάλεξες, ένα από τα πιο αγαπημένα της ζωής μου)
Τι όμορφη εικόνα!!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΕνα γεφύρι και για μένα please
Φιλιά πολλά
Καλημέρα και καλό μήνα
tikto
ΑπάντησηΔιαγραφήδεν είναι; κι εγώ που το ξέρω;
Roadartist
ΑπάντησηΔιαγραφήπαραμυθένια η Τοσκάνη... τρέχοντας θα ξαναπήγαινα, με έχει μαγέψει!
Riski
ΑπάντησηΔιαγραφήκαι το γεφυράκι όμως... το τσαμένο :-))
Σε ότι αφορά στο τραγούδι κι εγώ μια από τα ίδια!
D.Angel
ΑπάντησηΔιαγραφήπάρε εσύ το ΄να γεφύρι να πάρω εγώ τ'άλλο...
κι αν περάσει κανείς τον βουτάμε...
σύμφωνοι; :-))
καλή σου μέρα!
Δρόμοι παράλληλοι
ΑπάντησηΔιαγραφήΆπειρο το άπειρο..
Κάλημέρα.. είναι στιγμές..
(απ την άλλη μπήκα και δεν ήξερα πώς να φύγω πρωί-Πρωί)
Φιλιά
Δρόμοι παράλληλοι ο έρωτας που όμως περπατάνε χέρι με χέρι.
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαλημέρα και καλό μήνα.
Κάθε γεφυράκι είναι καλό αφού ενώνει.
ΑπάντησηΔιαγραφή:))
μουσικη και φωτο...απιστευτες!!!!!
ΑπάντησηΔιαγραφήκαι το γεφυρι..σαν χερι..να ενωνει δυο κοσμους..
το δυο που γινεται ενα..ενα κορμι..μια ψυχη..μια οπτικη
υπεροχη η αναρτηση σου!!!
Χμ..
ΑπάντησηΔιαγραφήτώρα κατάλαβα..
κάπου είχα διαβάσει "Μάγκες, πιάστε τα γιοφύρια"..
αυτό εννοούσε ο ποιητής;)
καλημέρα τρελό :)
Ακομα και αν δεν το φτασεις το φεγγαρι...Θα βρισκεσε αναμεσα στα αστερια...!
ΑπάντησηΔιαγραφήΈστω και στα ψέματα...
ΑπάντησηΔιαγραφήέρωτας μοιάζει να είναι (και) αυτό που ενώνει δύο σε σχήμα μηδέν κάνοντας τα σε σχήμα του άπειρου.
ΑπάντησηΔιαγραφήκαλησπέρα σου!
Μέσα είμαι!
ΑπάντησηΔιαγραφήΧα χα χα
Φιλιά πολλά
με τι να πρωτοτρελλαθώωωωωωωωωω
ΑπάντησηΔιαγραφήμε την φωτογραφία σου
η με τα ερωτήματά σου;;;;
Αν είναι παράθυρο πάντως
έχει σίγουρα την ωραιότερη θέα του...σύμπαντος
Δυχτυχώς μερικές φορές απλά η γέφυρες δεν χτιζονται με τον προορισμό που θέλουμε! Αλλά γιατί να περιμένουμε να χτιστούν μονα τους!!! Εμεις δεν ειμαστε ικανοί να τα καταφέρουμε?
ΑπάντησηΔιαγραφήΥπέροχη φωτογραφία!!!
"Μυστικά" φιλιά!
ελίτσα
ΑπάντησηΔιαγραφήψιχουλάκια άφηνες πίσω σου για να μη χάσεις το δρόμο; :-))
Την έχει αυτή την ιδιότητα το άτιμο το άπειρο, να είναι άπειρο...
lena_zip
ΑπάντησηΔιαγραφήχέρια πιασμένα... ένα γεφύρι άρα...
Καλό σου βράδυ!
Riski
ΑπάντησηΔιαγραφήσωστά :-))
ΚΑΛΥΨΩ
ΑπάντησηΔιαγραφήέστω και λίγο καθυστερημένα καλό σου μήνα
και είθε να υπάρχουν πάντα γεφύρια...
Ευρύνοε
ΑπάντησηΔιαγραφήμε τα γεφύρια που λες είχα ασχοληθεί στο άλλο μπλογκόσπιτο κάποια στιγμή :-))
Λες το "κλάστε μας τ' αρχίδια" να ήταν ερωτικός υπαινιγμός; :-)))
όμορφη νύχτα τρελέ :-)
efhbos
ΑπάντησηΔιαγραφήμωρέ εσύ δίκιο έχεις...
έλα μου ντε όμως που και το γιοφυράκι την έχει την γλύκα του :-))
Crux
ΑπάντησηΔιαγραφήαχ ναι μωρέ έστω και στα ψέματα....
Όχι, δεν είναι τ' άπειρο το αντάμωμά τους! Όλοι μπορούμε να γίνουμε γεφύρια, αρκεί να είμαστε έτοιμοι να χτίσουμε τον εαυτό μας με γερά υλικά, μεράκι και αγάπη!
ΑπάντησηΔιαγραφήΛατρεύω τις μεσαιωνικές πόλεις!
Λατρεύω τα ποιητικά λόγια!
Λατρεύω τα ερωτήματα που μιλούν για τον έρωτα!
Λατρεύω τις απίστευτες φωτογραφίες σου!
(Πες μου, Ελένη μου, είμαι πολύ σοβαρά;...)
b|a|s|n\i/a
ΑπάντησηΔιαγραφήμε ρούμπωσες...
Το σύμβολο του απείρου είναι πράγματι δυο παράλληλες που στο στρίψιμο διασταυρώνονται...
Μ' έβαλες σε σκέψεις... :-))
D.Angel
ΑπάντησηΔιαγραφήγια τα πανηγύρια και οι δυο μας απ' ότι διαπιστώνω :-)))
ξωτικό
ΑπάντησηΔιαγραφήειδικά όταν το παράθυρο είναι πάνω στο γεφυράκι που λέγαμε...
Μυστικό Μονοπάτι
ΑπάντησηΔιαγραφήμωρέ κι εμείς μπορούμε. Έχει όμως την γλύκα του το να περιμένεις από τον άλλο.
Άλλωστε για έρωτα μιλάμε :-))
Fotis
ΑπάντησηΔιαγραφήμια ασπιρίνη, μπόλικα ζεστά και στο κρεβάτι. Κι αύριο θα ξυπνήσεις περδίκι :-))
Ότι ανέφερες τ΄αγάπαω κι εγώ πολύ.
Όσο για τα γεφύρια σίγουρα όλοι μας μπορούμε να γίνουμε. Στον έρωτα όμως είναι τόσο γλυκό να γίνεται γεφυράκι ο άλλος για σένα κι ακόμα πιο γλυκό το να μπορείς να του το ζητάς...
Το blog είναι ένα παράθυρο σε άλλους κόσμους όπου μάτια κοιτούν πίσω από τις πέτρες και τα γραφικά σοκάκια, πέρα από τα γεφύρια που ενώνουν παράλληλους κόσμους.. κάθε φορά που είμαι στον δικό σου κόσμο λέω ευχαριστώ, ευχαριστώ, ευχαριστώ!
ΑπάντησηΔιαγραφήΣε φιλώ
Θαρρώ πως κάπως έτσι θα πρέπει να είναι... και ΕΙΝΑΙ
ΑπάντησηΔιαγραφήΦιλί
Kαι ας ενώνονται τα παράλληλα με τέτοια γεφύρια..
ΑπάντησηΔιαγραφήκαι απο τέτοια παράθυρα να γενιούνται αστέρια
και να διανθίζουν το σύμπαν!!!!!εεεεε..ξεφύγαμε..
και εσύ φταις πάλι τρελό μου:)) φιλί!!!
Margo μου
ΑπάντησηΔιαγραφήεγώ ευχαριστώ ... ευχαριστώ .... ευχαριστώ...
Και δεν το λέω τυπικά.
Ποτέ δεν πίστευα ότι θα μπορούσα να μοιραστώ τόσα πολλά...
(το σχόλιό σου για το ντουλαπάκι τώρα το είδα...)
ΟΔΟΙΠΟΡΕ
ΑπάντησηΔιαγραφήκάπως έτσι... πάντα...
να'σαι καλά :-))
ΙΛΥΣ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ
ΑπάντησηΔιαγραφήαν είναι να ξεφεύγουμε έτσι... τότε ποτέ μη μαζευτούμε!
Όμορφα τα λόγια σου συμπλήρωσαν τις σκέψεις μου
Σε φιλώ :-)
Το άπειρο είναι η προέκτασή τους...
ΑπάντησηΔιαγραφή