.
- πουθ' έρχεσαι;
- από μακριά
- πολύ;
- όσο είναι της μνήμης μου τα βήματα
- πολύ;
- όσο είναι της μνήμης μου τα βήματα
(φωτο: μεσημεριανό διάλειμμα)
(μουσική: Ausencia - Cesaria Evora, G. Bregovich)
Ποσα χιλιομετρα εχουμε κανει σε ολη την διαδρομη της ζωης μας και ποσα στις σκεψεις μας..
ΑπάντησηΔιαγραφήΑπ ότι βλέπω στη φωτό!Εχει μεγάλη μνήμη!
ΑπάντησηΔιαγραφήΦιλιά πολλά
Φιλί τιγρέ σ' ένα από τα πιο ταξιδιάρικα μπλοκ...
ΑπάντησηΔιαγραφήΚάθε φωτογραφία και άπειρες σκέψεις...
Κά8ε τραγούδι... σκέψεις άλλες τόσες...
Αν και το παπουτσάκι έχει τα χιλιόμετρά του, το παντελονάκι βλέπω το έχει πένα :)
ΑπάντησηΔιαγραφήδέν μοιάζει με τα φυσικά χιλιόμετρα;
πολλά και φθαρμένα, αλλά το παντελονάκι (σκέψη) πάντα φρέσκο..
καλησπέρα τρελό :)
Φτανουν μεχρι εκει τα βηματα σου...?
ΑπάντησηΔιαγραφήΕγω δεν ξερω αν θελω να γυρισω εκει...Εστω και για λιγο...Τα ποδια μου τρεμουν...Δεν μπορουν να φτασουν...!
Πα' να πει πως τα υποδήματα εκπλήρωσαν το σκοπό και το ρόλο τους
ΑπάντησηΔιαγραφήΜη λυπάσαι τις φαγωμένες σόλες και τα φθαρμένα ελαστικά αυτοκινήτων
Είναι χορτάτες από εντυπώσεις και εμπειρίες ζωές
Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές
Θα συμφωνησω με τον Ευρύνοο
ΑπάντησηΔιαγραφήΑν και το παπουτσάκι έχει τα χιλιόμετρά του, το παντελονάκι βλέπω το έχει πένα
Σαν φώτο πάντως πολυ καλη
..και άλλα τόσα που έχουμε ξεχάσει..;
ΑπάντησηΔιαγραφήΥ.Γ. Μου τράβηξε την προσοχή το τζάκι σας είναι η αλήθεια, ίσως γιατί το δικό μου έχει μόνο κεριά μέσα.
Καλησπέρα!
δυό παπούτσια τρύπια,τα χέρια στις τσέπες του μπουφάν, ένα τσιγάρο στο στόμα και το ταξίδι αρχίζει.
ΑπάντησηΔιαγραφήΤΕΛΕΙΑ ΦΩΤΟ!!!
ΑπάντησηΔιαγραφήεκανα χιλιομετρα με την σκεψη μου
και τα παπουτσια μου τα φθαρμενα
μονο ομολογουν
πως τελικα
περπατουσα στο ιδιο σημειο
ετσι λοιπον
τα πεταξα
και ξυπολητη
αρχισα να τρεχω πανω στα αγκαθια
πονεσα
μα τοτε
καταλαβα πως επιτελους
αρχισα να ταξιδευω..
καλο βραδυ Τρελο..:)
(η μουσικη σου..επισης υπεροχη!!)
Η τελειώνει..
ΑπάντησηΔιαγραφήΜε τις αποσκευές γεμάτες από εμπειρίες
δρόμων κι ανθρώπων..
Από τις καλύτερες που έχω δει γενικώς. Καλλιτεχνάρα μου
ΑπάντησηΔιαγραφήΤα σέβη μου.
ΑπάντησηΔιαγραφήΗ ματιά σου είναι ταξιδευτή με νοήματα.
Οι περισσότεροι βαλίτσα πάνε βαλίτσα έρχονται..
Υ.Γ. θυμήθηκα ένα τραγούδι που έλεγε
καρτερώ τα βήματά σου τ αγαπημένα.
Εάν καρτερεί ακόμα, καταλαβαίνω γιατί..
Coraline: How can you walk away from something and then come towards it?
ΑπάντησηΔιαγραφήCat: Walk around the world.
Coraline: Small world.
απο το animation "Coraline" που μου άρεσε πολύ :)
Έρχομαι χωρίς να αφήσω ίχνη
ΑπάντησηΔιαγραφήέρχομαι όμως...;)
Αρμονία...
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαταπληκτική φωτογραφία και αρμονικά... οι λέξεις τη συνοδεύουν!
Για μένα αυτό, το τόσο απλό και αρμονικό διαθέτει υψηλή ποιότητα και αισθητική!
Θα διαφωνήσω με τον καλό φίλο Ευρύνοο, για το παντελόνι...αν το παρατηρήσεις με προσοχή έχει τη γυαλάδα του πολυφορεμένου...
Ο χώρος σου μ΄αρέσει πολύ!
Καλημέρα!
Ξέχασα...η μουσική απλά,υπέροχη!
ΑπάντησηΔιαγραφήΑντί ν' απαντήσω στον καθένα ξεχωριστά, προτιμώ να σας πω γιατί αυτή η φωτογραφία είναι από τις πιο αγαπημένες μου.
ΑπάντησηΔιαγραφήΤραβήχτηκε ένα μεσημέρι, αρχές του προηγούμενου καλοκαιριού, στην πλατεία της Βυτίνας. Τα παπούτσια ανήκουν σε έναν εργάτη που έκανε διάλειμμα από την δουλειά του. Τα ρούχα του - της δουλειάς - επίσης στην ίδια κατάσταση με τις σόλες. Καθόταν σ΄ένα τραπεζάκι της πλατείας, έπινε το ούζο του, κοιτούσε μια φωτογραφία και τα μάτια του είχαν γίνει κατακόκκινα.
Με κάποιο πρόσχημα τον ζύγωσα. Διαπίστωσα ότι η φωτογραφία που κοιτούσε έδειχνε ένα σπίτι. Κι όταν τον ρώτησα από που είναι μου απάντησε σε σπασμένα ελληνικά "από μακριά" και βούρκωσε ξανά
Καλό σας απόγευμα και ευχαριστώ!
Πολύ συγκινητικό!
ΑπάντησηΔιαγραφήΦιλιά πολλά και καλό Σ/Κ
με νοημα η φωτο....
ΑπάντησηΔιαγραφήπαντα τρομερες οι φωτο σου...
..μία εικόνα, δυο λόγια.. η αγωνία χιλιάδων ανθρώπων που αναγκάζονται να ξενιτευτούν για μια καλύτερη ζωή.. στην πραγματικότητα χωρίς πατρίδα.. μια ιστορία που επαναλαμβάνεται..
ΑπάντησηΔιαγραφή