Κυριακή 15 Νοεμβρίου 2009

Πολιτεία




.


Τόσο μακριά, τόσο κοντά
τόσο δικιά μου, τόσο πουθενά.
Τόσο οι ανάσες, τόσες οι σιωπές
Τόσο ο ορίζοντας, τόσο η κόγχη.
Τόσο ο πόνος τόσο ο έρωτας

 Ποτέ μου δε σε έμαθα...
...και πάντα θα σε ξέρω (επρόσθεσε ένας φίλος)


(φωτο: σημερινό δειλινό στην Αθήνα)

(μουσική:  Strange colour blue - Madrugada)






στις

16 σχόλια:

  1. roadartist16 Νοεμβρίου 2009 στις 12:37 π.μ.

    Στο δειλινό είναι πάντα πιο όμορφη.
    Καλή εβδομάδα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλυψώ 16 Νοεμβρίου 2009 στις 12:59 π.μ.

    αυτη ειναι η Πολη μου..πανεμορφη..!!

    καλημερα να εχεις..καλη εβδομαδα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ευρύνοος16 Νοεμβρίου 2009 στις 1:44 π.μ.

    Τόσα χρωματα, τόσα φώτα..

    τόση ομορφιά κι ασχήμια μαζί..

    αντι-θέσεις που παίρνουν την θέση τους εκεί..

    στην Πολιτεία..

    καληνύχτα :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. μιά φορά κι ἕναν τρελλό...16 Νοεμβρίου 2009 στις 9:45 π.μ.

    @Roadartist
    όσο κι άν την έχουμε ταλαιπωρήσει μας χαρίζει ακόμα χρώματα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. μιά φορά κι ἕναν τρελλό...16 Νοεμβρίου 2009 στις 9:47 π.μ.

    @ΚΑΛΥΨΩ
    που κοντά στης δυσανασχετούμε και μακριά της δεν μπορούμε...

    Καλή σου εβδομάδα επίσης!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. μιά φορά κι ἕναν τρελλό...16 Νοεμβρίου 2009 στις 9:50 π.μ.

    @Ευρύνοοε
    όλα σε μίξη πολύχρωμη...
    Αν και, μεταξύ μας, είναι φορές που πολύ σε ζηλεύω εκεί στο χωριό σου :))

    Καλή εβδομάδα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. b|a|s|n\i/a16 Νοεμβρίου 2009 στις 10:23 π.μ.

    ...και πάντα σε ξέρω
    καλημέρα σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. μιά φορά κι ἕναν τρελλό...16 Νοεμβρίου 2009 στις 10:46 π.μ.

    @b|a|s|n\i/a
    με την άδεια σου το πρόσθεσα στην ανάρτηση... του έλειπε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Νικόλας K.16 Νοεμβρίου 2009 στις 11:26 π.μ.

    Βαθιά μέσα σου, αλλά και πάνω από εσένα,
    σε κοιτώ αλλά στην ουσία δεν σε βλέπω και προσπαθώ να ακουμπήσω όχι εσένα αλλά τα συναισθήματα σου.
    Υπέροχο δειλινό, η φύση παίρνει μια ανάσα!
    Καλημέρα και καλή εβδομάδα:-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Margo16 Νοεμβρίου 2009 στις 4:43 μ.μ.

    Χθες είχε και εδώ μια πανδαισία χρωμάτων, όμως νυχτώνει νωρίς και μέχρι να ξυπνήσω τα μικρά να τα βάλω στ' αμάξι και να τρέχουμε χάνονται όλα.
    Πόσο γοητευτική φαίνεται η πόλη κάτω από αυτόν τον ουρανό!
    Καλή βδομάδα:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. A.G.Selena16 Νοεμβρίου 2009 στις 7:01 μ.μ.

    Ζωγράφισες κι έφτιαξες έναν όμορφο πίνακα λέξεων και εικόνων.Ο Βασίλης βάζοντας την τελευταία πινελιά τον τελειοποίησε...

    Κι εγώ εδώ τον χαζεύω ώρα :)
    Φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. μιά φορά κι ἕναν τρελλό...16 Νοεμβρίου 2009 στις 9:56 μ.μ.

    @Νικόλα
    ευτυχώς που την έχουμε ακόμα αυτή την ανάσα... ακόμα κι όταν ξεχνάμε την ύπαρξή της, αυτή μας δίνει τα δώρα της - έστω και χωρίς εμείς να το καταλαβαίνουμε

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. μιά φορά κι ἕναν τρελλό...16 Νοεμβρίου 2009 στις 10:00 μ.μ.

    @Margo
    ευτυχώς ο αττικός ουρανός και το φως του, ακόμα δεν μας γύρισαν την πλάτη.
    Αγκαλιάζουν το τέρας και το κάνουν να δείχνει μέχρι και όμορφο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. μιά φορά κι ἕναν τρελλό...16 Νοεμβρίου 2009 στις 10:02 μ.μ.

    @Selena
    χαίρομαι πολύ σου άρεσε!
    Είναι από τις στιγμές εκείνες όπου ενώ έχεις μπουχτίσει εντελώς με τούτη την πόλη ξαφνικά την ερωτεύεσαι από την αρχή...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ18 Νοεμβρίου 2009 στις 11:57 μ.μ.

    Είναι μυστηριώδης αυτή η πόλη. ΄Οσο και να μας κουράζει δε μπορούμε να τη μισήσουμε

    Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. μιά φορά κι ἕναν τρελλό...20 Νοεμβρίου 2009 στις 8:34 π.μ.

    @ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ
    τι όμορφο τραγούδι... Το έβαλα να το ακούσω ξανά και ξανά. Να' σαι καλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή