Κύκλος

Πέμπτη, 29 Οκτωβρίου 2009




Aπ΄το Τέλος
αντίστροφα
η Αρχή μετράει.

Στου κύκλου το αντάμωμα



Γενέθλια

Τετάρτη, 28 Οκτωβρίου 2009







"...Είσαι το τόξο απ' το οποίο εκτοξεύονται τα παιδιά σου σαν ολοζώντανα βέλη.
Κάνε, τοξότη, η σαΐτα που στα χέρια κρατάς να σημαίνει χαρά."

                                                                                     Kahil Gibran


(η πιο μεγάλη αγκαλιά του κόσμου για την μικρή μου που σήμερα έχει γενέθλια) 



Χέρια

Δευτέρα, 26 Οκτωβρίου 2009




Όταν σε χαρακιές
ολάκερη ζωή
διαβάζεις.

Όταν η σάρκα γίνεται ψυχή.

Κουρνιαχτός

Κυριακή, 25 Οκτωβρίου 2009
.
.



Κι ο κουρνιαχτός
ανάσα Γης
που ο Ήλιος
τα σπλάχνα της
εζέστανε
σε Έρωτα  πανάρχαια μέθη

Πριν νυχτώσει...

Σάββατο, 24 Οκτωβρίου 2009

.
.

Πώς άραγε θα ήτανε
το Φως στα χέρια μου
να ρίξει την ανάσα του...

Θα ζέσταινε ή θα έκαιγε
θα χάιδευε ή θα μούδιαζε;
ή μόνον κι απλά
θα ξόρκιζε σκοτάδια;




Καληνύφτα

Τετάρτη, 21 Οκτωβρίου 2009


"Τι εν γλυτσεα τουση νυφτα τι εν ωρια
τσ εβω ε πλωνω πενσεοντα σ εσενα
τσ ετου μπει στη φενεστρα σου αγαπη μου
της καρδίας μου σου νοιφτω τη πενα

Εβω παντα σ εσενα πενσεω
γιατι σενα φσυχη μου γαπω
τσαι που παω που συρνω που στεω
στη καρδια μου παντα σενα βαστω

Καληνυφτα σε φηνω τσαι παω
πλάια σου τι βω πίρτα πρικό
τσαι που παω που συρνω που στεω
στη καρδια μου παντα σενα βαστω"

("Καληνύφτα" - παραδοσιακό τoυ Σαλέρνο)




(φωτο: φεύγοντας από Ιταλία)

Φύλλο το φύλλο...

Κυριακή, 18 Οκτωβρίου 2009
 


 
...κλεμμένο το χρυσάφι
λίγο κρατεί.
Σα νοσταλγία γλυκόπικρη
στου χρόνου το φευγιό.

(φωτο: μπαίνοντας στη Βυτίνα)




Πέλαγο

Παρασκευή, 16 Οκτωβρίου 2009


Κάποιος "θάλασσα" εφώναξε
κι εγώ "ανάσα" του 'πα
Κάποιος ταξίδι σκάρωσε
μα εγώ μια τρύπα
αλμυρή ξετρύπωσα
.
Πνοή μου νοτισμένη
στο πέλαο πως ενύχτωσες!

(φωτο: κάπου στην Αδριατική)






Σούρουπο

Πέμπτη, 15 Οκτωβρίου 2009



Κι η νύχτα - πάντα -
τα χρώματα να ξεγελά
χρυσάφι τάζοντάς τους


(φωτο: δειλινό κοντά στην Περούτζια)






Επιστροφή

Σάββατο, 10 Οκτωβρίου 2009
.
.
.
(φωτο: Δίπλα στην Κορώνη)

"…Κράτησα τη ζωή μου˙ στ’ αριστερό σου χέρι μια γραμμή

μια χαρακιά στο γόνατό σου, τάχα να υπάρχουν

στην άμμο του περασμένου καλοκαιριού τάχα

να μένουν εκεί που φύσηξε ο βοριάς…."

(Γ. Σεφέρης - Επιφάνεια)